De Wereld

Ben ik de wereld, of ben ik onderdeel van de wereld van anderen? Een boek is een zinloos antwoord. Lezers zoeken, luchten zichzelf op met de illusie van andermans orde. Woorden zijn te groot voor zinnen, zinnen zijn een illusie van ruimte waarbinnen feit en fictie overlappen, net als in een ooggetuigenverslag. De waarheid is een tuigage, een verslag van een getuige. Overtuiging heeft zelfbescherming tot doel, verlangen naar overzicht. Mijn lot is chaos, een brij waaruit waaruit ik altijd weer wil ontsnappen. Per zin bloed ik gedachten, mijn gedachten in zinnen. Geen zin, geen waanzin, maar een zinnenbeeld. Ik heb vele zinnen in het leven.
Hoe moet een mens ooit open genoeg zijn om dit continu te geloven. waar ligt de grens tussen overtuiging en chaos in een wereld die zich ingekapselt heeft in het beoordelen van oordeel.
Ik verantwoord mezelf tegenover de illusie van mijn eigen waarheid of twijfel.
Zekerheid is een oneindig klein tijdsdeel waarbinnen ons voorstellingsvermogen zo wordt opgeslokt door de oneindigheid dat de oneindigheid van andere zekerheden uitgesloten moet worden. Dat is de oorsprong van het woord waarheid, een pijl recht wijzend naar oneindige twijfel.